Ik ben bezig om de wade-deken, cq. sierdeken tassen te maken.

Mensen die mij kennen, weten dat ik een dieseltreintje ben in mijn werk. Langzaam kom ik op gang en moeten de ideeën zich ontvouwen en tot een geheel worden gebracht.

Zo begon ik met het vilten van de waden voor mijn ouders en ben nu, dankzij alle feedback die ik gekregen heb van uitvaartverzorgers en particulieren, die ik sprak op beurzen en kunstroutes, te weten gekomen waar er nog wensen zijn in de uitvaartwereld. Mensen die mijn wade-dekens zien wensen voor zichzelf een uitvaart die tegemoet komt aan het milieu, hun budget  en toch warmte uitstraalt.

‘ Prachtig die wade-dekens, maar die worden toch niet mee begraven of gecremeerd? Daar heb ik iets op bedacht, maar daarover later.

Voor nu is het nodig om voor iedere wade-deken een tas te maken. Dus naaimachine op tafel en naaien maar.

Groetjes Jantine