Blog

Lijkwade voor mijn moeder

Lijkwade voor mijn moeder

Mijn moeder van 84 vroeg mij haar lijkwade te vilten. “ wanneer ik een kist zie en bedenk dat ik daar in zal liggen, dan krijg ik het zó benauwd.” Het idee dat emoties na de dood nog doorwerken of voelbaar zijn is niet zo ongewoon. We kunnen ons immers geen voorstelling van maken hoe het is om werkelijk dood te zijn. Daarom maken we keuzes vanuit de emotionele perceptie van de levende. Wordt het een crematie of begrafenis? Een kist of lijkwade? Kiezen we voor simpel of groots? Alles is mogelijk in deze tijd waarin we zelf invulling mogen geven aan onze uitvaart.

Waar ga je heen als je dood bent?

Op haar zevende was ze bijna verdronken. In het toestand van bewusteloosheid zag ze een prachtig veld met bloemen van allerlei kleuren. We hadden een klein gesprekje over haar gevoelens van toen en nu. Zou ze daar na haar overlijden naar toe gaan? “ Dat zou fijn zijn!” zei ze.

Het maken van de wade.

Ik besloot een lijkwade te maken met bloemen. Veel bloemen! Als je er naar kijkt, wil ik dat je het gevoel krijgt dat je zo in dat bloemenveld kunt lopen. Dat de bloemen tastbaar zijn en vooral kleurrijk. Ik heb bloemen gekozen die verbonden zijn aan een herinnering. Zoals de paarse winde of de zonnebloem. Ook zijn er bloemen die een symbolische zeggingskracht hebben. Ik heb nog een lapje roze kant, waarvan mijn moeder, lang geleden, een blouse heeft gemaakt voor zichzelf. Met wat zijde en wol maak ik daar een hortensiabloem van.

Een gevoel van vrede en liefde

Ik voel me verbonden met haar tijdens het schikken van de bloemen en vilten. Na een paar weken is haar lijkwade

voltooid. Ze is blij en geëmotioneerd. ‘ Wat is het mooi en het ziet er zo vrolijk uit. Ik zou het als deken willen gebruiken!’ Ze houdt van kleur en vreugde. Er worden al genoeg tranen vergoten in het leven. Ik wil zo graag dat ze met een gevoel van vrede en liefde deze aarde verlaat.

 

 

Two Small Urns

They belong together but can also be used separately. I wanted to make small urns where, in one, a handful of ashes can be kept and, in the other, little notes to your loved one. The first year after losing a loved one is full of memories and special dates when the deceased was still with us.

The holidays are full of longing, raw emotions and an empty feeling. Other days bring new experiences that can no longer be shared with your loved one. It can be difficult to get used to.

Grieving is a natural part of the process and that takes time. Writing notes may help us on the way. In creating the urns, I wanted to use symbols that have eloquence and give consolation to the bereaved. A symbol is a form that is universal in meaning and speaks to all of us.

Twee kleine urnen

Ze horen bij elkaar maar kunnen ook afzonderlijk gebruikt worden. Ik wilde deze keer kleine urnen maken waar in de ene, een hand vol as bewaard kan worden en in de ander kleine briefjes aan je dierbare. Het eerste jaar na het overlijden van een dierbare zit immers vol herinneringen en bijzondere data dat de overledene nog bij ons was.

De feestdagen zijn vol gemis en voelen leeg en rauw. De andere dagen zijn vol nieuwe ervaringen die nu zonder je dierbare beleefd worden. Dat moet wennen. Dat heeft rouwverwerking en tijd nodig.

Tijdens het creëren van de urnen wilde ik gebruik maken van symbolen die zeggingskracht en troost geven aan de nabestaande. Een symbool is een vorm die een afgesproken betekenis heeft.

Het Paardenhaar

In de Griekse mythologie zijn het de witte paarden die de zon ( het leven) langs zijn hemelbaan trekken, terwijl het in de oeroude Germaanse vertelling van de Erlkönig drager is van de dood. Vóór in de Bijbel wordt Elia door een wagen met vurige paarden ten hemel opgenomen, terwijl in het laatste Bijbelboek van de Openbaring of Apocalyps vier vale paarden dood en verder brengen op de door het kwaad aangetaste aarde. In de Germaanse mythologie verenigt Donar op zijn paard Sleipnir beide krachten in zich: hij brengt vruchtbaarheid en dood. Ook de Islam kent het paard als mythisch rijdier waarop de profeet Mohammed een nachtelijke hemelreis (‘isra wami’raj) heeft gemaakt. Volgens de Koran (17:1).

Het Paardenhaar

In de Griekse mythologie zijn het de witte paarden die de zon ( het leven) langs zijn hemelbaan trekken, terwijl het in de oeroude Germaanse vertelling van de Erlkönig drager is van de dood. Vóór in de Bijbel wordt Elia door een wagen met vurige paarden ten hemel opgenomen, terwijl in het laatste Bijbelboek van de Openbaring of Apocalyps vier vale paarden dood en verder brengen op de door het kwaad aangetaste aarde. In de Germaanse mythologie verenigt Donar op zijn paard Sleipnir beide krachten in zich: hij brengt vruchtbaarheid en dood. Ook de Islam kent het paard als mythisch rijdier waarop de profeet Mohammed een nachtelijke hemelreis (‘isra wami’raj) heeft gemaakt. Volgens de Koran (17:1).

De Spiraal

Draagt de betekenis van het leven, het loslaten en weer geboren worden. De spiraal vinden we terug in vele bestaansvormen, bijvoorbeeld in schelpsoorten, ons DNA enz. Het is een oervorm die velen heeft geïnspireerd.

De Spiraal

Draagt de betekenis van het leven, het loslaten en weer geboren worden. De spiraal vinden we terug in vele bestaansvormen, bijvoorbeeld in schelpsoorten, ons DNA enz. Het is een oervorm die velen heeft geïnspireerd.

De kiezels

Het ‘stenen volk’ Sommige Noord Amerikaanse Indianen stammen geloven dat het leven overal in vertegenwoordigt is. Ook in stenen. In deze urn vertegenwoordigen ze ‘ moeder aarde.’ De aarde die wij als mens gedurende het leven bewonen.

De kiezels

Het ‘stenen volk’ Sommige Noord Amerikaanse Indianen stammen geloven dat het leven overal in vertegenwoordigt is. Ook in stenen. In deze urn vertegenwoordigen ze ‘ moeder aarde.’ De aarde die wij als mens gedurende het leven bewonen.

Witte schapenwol

De resten van de overledene worden warm omhult door de wol. Wit is de kleur van het zuivere. Het schaap leeft in een kudde evenals wij mensen in groepen leven. Ook al is de overledene niet meer in ons midden hij blijft altijd levend in onze herinnering en in onze groep.